ATİB - Avrupa Türk-İslam Birliği

Son günlerde Avrupa´da yaşayan insanlarımız arasında okuma alışkanlığı gittikçe azalmaya
başladı. Genelde okuyan bir toplum degiliz. Okumaktan ziyade görme ve duymaya meyilli bir toplum yapımız var.
Bizi ilgilendiren olayları başkalarının bize verdiği şekilde almaya alışmışız. Bunun sonucu olarak ta başkaları bizi yönlendiriyor.
Bizimle ilgili haberleri doğruluk derecesini bile bir süzgeçten geçirmiyoruz. Böyle olunca doğru bilgiye ulaşmakta zorlanıyoruz.

 

Dünyanın küçüldüğü,global bir köy olduğu günümüzde olaylar çok hızlı gelişiyor ver bilgi kirliliği yaşanıyor. Bunun yanında
bizler etrafımızdaki gelişen olaylara kayıtsız kalamayız. Seyreden değil mücadele eden, haklarımızı ve hukumuzu koruma konusunda
ısrarcı olmalıyız.
 
Avrupa'da ve Federal Almanya'da azınlıkların, göçmenlerin kendi kimliklerini korumalarının yolu yazılı bir edebiyat ve dillerini geliştirmeleridir.
Biz yarım yamalak bir Türkçe ile varlıgımızı sürdüremeyiz. Bunu söylerken burada yaşadığımızı unutalım demiyorum. Tabiki bu ülkelerin
dilini en iyi şekilde konuşmalı ve yazmalıyız. Zaten bu ülkeler de bunun önlemlerini alıyorlar, okullarda ve hayatın başka alanlarında dilimize
yasaklamalar getiriyorlar.
Buradaki dilleri ve kültürleri bir zenginlik görmeleri gerekirken yasaklamalar getirmelerini anlamak zor. Bizleri burada bir tehdit gibi
görmelerini kabul etmiyoruz. Bizler burada eşit haklar istiyoruz. Bunları isterken ayrımcılık, asimilasyon gibi kavramların tarihin çöplügüne
atılması gerekir.
 
Batı; medeniyetin beşiği olduğu ve insan haklarının en geniş biçimde savunucusu olduğu iddasıyla dünyaya nizam vermeye çalışırken kendi
evinin içinde göçmenlere karşı sergilediği bu hoşgörüsüz tutumundan vazgeçmelidir. 

Göçmenlerin varlıklarını sürdürmelerinin yolu kendi dillerini koruması ve bunu yazılı bir şekilde edebiyatla dile getirmesidir. Bu konuda
burada yaşayan sağ duyulu insanlarımıza büyük görev düşüyor. Bizler hala edebiyat, kültür, hikaye, roman, film,çizgi film buna
benzer konularda  Türkiye'den etkileniyoruz. Bizler artık kendi göç hikayemizi yazmalıyız.
 
Avrupa'nın çeşitli şehirlerinde kitap fuarları düzenleniyor. Tabi bunlar iyi gelişmeler fakat yeterli değil. Bunların büyük bir çoğunluğunu
Türkiye'den gelen kitaplar oluşturuyor. Bizim hikayemizi, bizim meselelerimize parmak basan kitapları bulmak oldukça zor.
Yarım asırlık bir göç tarihimiz var. Bununla iligili kitap sayısı oldukca az. Bizlerin göç tarihinin bizden sonraki nesillere aktarılması bir zarurettir.
Bügünkü geldiğimiz yere çok zorluklarla gelinmiştir. .
 
Bütün göçler sancılı olmuştur. Bilhassa bizim gibi ayrı bir dinden ve kültürden gelenler için daha bir zordur. Bunun yanında Avrupa'nın en
muhafazakar milleti olan Alman milleti içinde yaşamak kolay olmasa gerek. Bütün bu zorluklara rağmen mücadeleden vazgeçmemeliyiz,
varlıgımızı ve kimligimizi korumanın mücadelesini sürdürmeliyiz.
 .
Sonuç olarak okuma kültürünü ve okumayı insanlarımıza sevdirmeli, onları okumaya teşvik etmeli, derneklerimizde ve evlerimizde okuma günleri yapmalı, birbirimize kitap hediye etmeliyiz.
 
 
Ramazan Özdemir
Hattingen